و لكن بايد دقّت كرد كه در اين فراز چهار چيز از ائمّه نفى شده است : 1 . « الزلل » جمع « زلّة » به معناى لغزيدن بدون قصد « 1 » و نفى آن با « عصمكم » . 2 . « الفتن » جمع « فتنة » به معناى سرگردانى و گمراه شدن در اثر جهل « 2 » و نفى آن با « آمنكم » . 3 . « الدنس » يعنى چركى « 3 » و نفى آن با « طهّركم » . 4 . « الرجس » يعنى پليدى « 4 » و نفى آن با « أذهب » . و ملاحظه مىكنيد همه اين‌ها ، فعل خداوند متعال است در حق بندهء معصوم . حال ، بايد در خصوصيات هر يك از امور چهارگانه و فعل وارد در نفى آن دقّت كرد . ما درباره عصمت ، هم در كتاب امامت و هم جداگانه بحث كرده‌ايم ؛ اينك به طور اجمال مطالبى را در اين زمينه در طىّ چند بحث ، بيان مىنماييم . 1 . عصمت در لغت ، 2 . عصمت در اصطلاح ، 3 . ادلّه عصمت . از طرفى ، چون به خصوص در اين فراز به آيهء تطهير اشاره شده ، به طور كوتاه بحثى دربارهء آيهء تطهير و حديث كساء خواهيم داشت كه اين حديث اخيراً محلّ اشكال واقع شده است . عصمت در لغت در لسان العرب چنين آمده است : عصم : العصمة في كلام العرب : المنع . وعصمة اللَّه عبده : أن يعصمه ممّا

--> ( 1 ) . مجمع البحرين : 4 / 519 ( 2 ) . همان : 3 / 361 ( 3 ) . همان : 2 / 59 ( 4 ) . همان : 2 / 148